كه هر بلهوسى كه به‌واسطهء ميل به سرخ و زرد يا زنان هرزهء ايشان يا از راه بىدينى بخواهد مرتد از اسلام شود ، احدى نتواند متعرض شود كه آزادى است و به اين واسطه جمع كثيرى مرتد شوند و احدى از علما و غيرهم را جرأت تنطق نباشد . . . و اگر ملك اسلام به دستشان آيد ، ديگر انديشه ندارند و يهودى كه حال از راه ترس نفس نمىكشد ، در دولت ايشان جسور شود و فحش به اسلام و رؤساى اسلام و ائمهء انام گويد و كسى نتواند كه حرف بزند كه فلان كافر حكم كرده كه موسوى به دين خود و عيسوى به دين خود ؛ همه رعيت پادشاهند ؛ هر يك به دين خود راه روند و زن با هر نصرانى كه رفيق شود ، آن نصرانى سرنزده در خانهء تو درآيد و شب در خانهء تو در كنار زن تو بنشيند و بخوابد و آزادى است و اختيار با زن است و زن‌هاى مسلمين مثل زنان آن‌ها از بلهوسى لباس بپوشند و مثل آن‌ها در ميهمانىهاى عام در مجلس عام برقصند و شراب خورند ، چنان‌كه خود آن‌ها مىنشينند و مىخورند و مىكنند ، زن‌ها با مردها در مجالس بر كرسى بنشينند و با مردمان غريب شوخى كنند و با آن‌ها شراب خورند و در حمام‌هاى مسلمين و مسجدهاى ايشان مرد و زن فرنگى داخل شود و نتوان سخن گفت . امروز به آن‌ها مىتوان گفت : شما نجسيد ؛ ولى فردا را كسى جرأت نمىكند و سرنزده و بىاذن هركس از زن و مرد فرنگى خواهد داخل خانه شود ، مانعى نباشد ؛ زيرا كه اين منع به جهت عصمت زنان است ؛ و اگر عصمت نباشد ، ديگر چه منع ؟ آه آه اين بلهوس‌هاى ايران كه هنوز كه چيزى نشده ، تدارك فرنگى شدن مىگيرند و بعضى شده‌اند و از ترس شمشير اسلام بوى اسلامى مىدهند ؛ آن روز كه آزادى شد ، و ترس اسلام بر طرف شد ، چه مىكنند . و الله كه الوف اهل ايران به كلى فرنگى مىشودند و از اسلام مرتد مىشوند علانيه و احدى نفس نمىتواند كشيد . » « 1 » ب : على بخش قاجار و رسالهء ميزان الملل على بخش نواب ميرزاى قاجار در سال 1305 ق - قريب بيست سال پيش از مشروطه - در رساله‌اى كه به هدف حمايت از عقايد حقهء شيعه نگاشت ، و در آن كوشيد تا به انتقادهاى قديم و جديد به اين مذهب پاسخ دهد ، شرحى هم دربارهء بىحجابى اروپايىها نوشت و از اين‌كه جوانان بوالهوس ، آرزوى تحقق آن وضعيت را در ايران بكنند ، ابراز نگرانى كرد . وى

--> ( 1 ) . خاتمهء ناصريه ، صص 14 - 22